લોગ ઇન

Image

એકલતાના થાક થી ઘેરાયેલો..
સાવ નત મસ્તકે..
શૂન્યમનસ્ક બની
રાઈટીંગ ટેબલ પર
કોરા પાના ઉથલાવતો..
વિચારહીન, દિશાશૂન્ય
અચાનક જ બસ,
અમથું કૈંક યાદ આવ્યું અને…
કોમ્પ્યુટરની સ્વીચ દાબી બેઠો..
ઉદાસીના પર્યાય સમો
વાદળી રંગ ….
વિન્ડોઝ્નો અને પછી ફેસબુકનો…
તરવરી ઉઠ્યો…
એ જ ઉદાસિનતાના જવાબમાં..
જળહળતી આંખે.. બળતા શ્વાસે..
તૂટતા હ્રદયે.. ધૃજતા હાથે..
અપૂર્ણ સપનાઓ સાથે..
ક્ષીણ થતી ઈચ્છાઓ સાથે..
વેદનાઓ છલોછલ હ્રદયે….
………………..મેં લોગ ઇન કર્યું

~એજ તન્મય..!

તને ચાહવાનું ઇનામ……..

ના કહી’તી ને….
આઈનો વધારેના જોઇશ..!
લે જો.. ડૂબી ગઈ ને….
પોતાના જ ખંજન માં..!
તલ્લીન થઇ ગઈ ને….
પોતાના જ વિચારો માં..!
ખોવાઈ ચુકી ને….
આજે ખુદના જ વ્યસન માં..!
મગરૂરી તો ખુબસુરતીની આડ પેદાશ છે..!
તે એને પૂર્વશરત માનવાની ભૂલ કરી દીધી..!
હશે.. મારું તો કશું બગડ્યું નહિ..!
ઉલ્ટાની તું વધુ ગમવા લાગી..!
બટ ડીઅર ધ્યાન થી…
ક્યાંક તારી જ નજર ન લાગી જાય..
માટે તો કહું છું…
સદાયને કાળું ટીલું… નામે “હું” સાથે રાખજે..!
કાજળ પણ ઇતરાશે તારા સ્પર્શ માત્ર થી..
તને ચાહવાનું ઇનામ તો મળવું જોઇને………….”મને”
Image
~એજ તન્મય..!

ફરી થી…સાંજ…

સાંજ…
ફરી થી આવી ગઈ આજે પણ..
રોજ આવે અને જાય છે..!
સાલું આટલું રૂટીન કેમનું ફાવતું હશે ?!
કદાચ એટલે જ સાવ નગણ્ય હશે !
એના જેવા જ રૂટીન…
સુરજના વરસી વરસીને થાકથી..
ત્રાંસા થઇ ગયેલા કિરણો..
સાવ જ નઠારા..
બિનહિસાબી, બિનવારસી,
કસમયે ઉતરી આવેલા કમોસમી..
માવઠા માટે સજ્જ..
વાદળાંને સોનેરી કિનાર વડે ગુંથી લે.
અને કુદરતના એ અપ્રિતમ સૌન્દર્ય….
સપ્તકનો સમન્વય નિહાળવા કરતા…….
Image
રીટાયર dysp દેસાઈ સાહેબ.. ફેક એન્કાઉન્ટર અને “જેવું વાવશો એવું લણશો” પ્રકારની “નૈતિક” ચર્ચામાં મશગુલ બને છે…
જીજ્ઞાબેન કંટાળીને બારીની બહાર પસાર થતા વાહનો નીરખે છે..
ગનીબેન એમની છીંકણીની દાબડી ખોલે છે…
આકાંક્ષાને સાસરે પહોંચવાની ઉતાવળ છે.. રસોઈ બાકી હતી ભાઈ..!
કંડકટરને પૈસા ગણવામાં વધુ રસ હોય એમ… મુંડી નીચી રાખી બસ……..
બિચારો ડ્રાઈવર… એના “રૂટીન” પણાથી થાકીને.. મુકેશનું ગીત લલકારે છે..!
મહમ્મદભાઈ.. પાલનપુરથી પહેલીવાર અમદાવાદ આવે છે.. એટલે એમના ચહેરાપરનો ઉચ્ચાટ ક્ષમ્ય લાગે છે..

એક માત્ર હું… તને જોઈ રહું છું…
એ પણ બાકીના બધા મુસાફરોની…..
“?” માર્ક સમી આંખોને અવગણીને..!
કારણ…?
હા, તું મને હંમેશા પોતીકી જ લાગી છું..!
તું ય વિરહગ્ર્સ્ત .. અને હું ય….
તું ય અલ્પજીવી અને હું ય…..
તું ય નગણ્ય અને હું ય…..
તું ય “રૂટીન” અને હું ય…..

~એજ તન્મય..!

મોની જા……

ચમ લી…ઓમ હવારૂની ભુરાઈ થાશ ?
હું બગાડ્યું સે તારું…
બોલ જે તો ?

એક મેશેજનો જવાબ નો આલ્યો….
ઈમો ચ્યુ મોટું આભલું તૂટી પડ્યું ??
વાત કર હ તે..!
પોન્સો વારનું શોરી કીધું હશે..
હાહારી હોમ્ભરતી જ નઈ તે ?
આઈ મોટી.. ગલ ફેન્ડ… નો જોઈ હોય તો..

અલી..
કોમ બોમ પણ કોઈ ચીજ હોય સે વાહલી..
હમજ બકા…
બોશને પગારે ય વશુલ કરી આલવો પડે સે ..!
હાહરીનો કાઢી મેલશે…
તો કુણ તારો બાપ રાખશે ??
બોલજે તો..હમજતી જ નઈ કશું…
લેવા દેવા વનાની…
હેરાન થાશ…. ને મનય કરશ !
Image
લે હાલ હવે.. સેલ્લી વારનું કઉં સુ….
શોરી….આઈ લોવ યુ ..!
ટણી ઉતરે તો આઈ જજે ઇનબોક્ષ મો..
નઈ તો જા… ભાડ મો…..મારે હું…
ને… હા.. ડૂબકી મેલ્વા નો જાતી પાસી…

સાબર મો પોણી સે નઈ…
ને ખોટા હાડકા ભોંગે તો ….
તો હડીયું કોઢ્નાર મું એક જ સુ…!
હમજી.. ? હાવ ડોબી જ સ..
ખબર સ ક તન સોડીને ચ્યોય જઉં ઈમ નથ..
તોય હાહારી… શંકા કરસ..

પણ હાચું કઉ ??
ઝાર ઝાર ઓમ..
બખાડીયા લે સે ન…મારી હારે…
તાર તાર… બોવ હારી લાગે સે હોં…
તારી બા ના સમ ખઉ સુ..બસ … !!

આ મુઓ માર્ચ પતવા દે…
પસે જો.. લોમ્બા વેકેશને ના લઇ જઉં તો કેજે !
હાલ હવ… મોની જા.. મારી રુદિયાની રોણી..
મારી રોમાં મોણેક.. મારી સ્નેહ લતા… મારી જેઈશ્રી ટી..
મોની જા મારી માવડી…. મોની જા……

~એજ તન્મય..!

ALL IS WELL..

આ છે કથાનો મારા મુજબનો છેલ્લો પાર્ટ… આનાથી વિશેષ હવે કઈ લખવાનું રેહતું નથી.. હા, આ ભાગ પણ ખાસ્સી લગભગ ૬ માસ પછી આવ્યો છે. જેના કારણો થોડા અંગત હતા. એટલે કહી શકું એમ નથી. ખાસ કઈ નથી છતાં ખુલ્લા છેડા સારા ન જ લાગે… એ પછી વાર્તાના હોય કે…………………….
________________________________________________________________________________________

“આર યુ સ્યોર ?” તન્મયને હજીય વિશ્વાસ નોહ્તો, એટલે ફરી એક વાર કન્ફર્મ કરવા પૂછી લીધું.

હાસ્તો કેમ વળી ? ને હા , જરા ધીરે બાંધજે … આંખો દુખે નહિ ! પાછું તારે જ મસાજ કરવા આવવું પડશે !

“અરે પણ પબ્લિક જોશે ને ?” તન્વીની આંખે એનો પોતાનો સ્કાર્ફ બાંધતા બોલ્યો.

તો શું ? આપણે ક્યાં કદી કોઈની ફિકર કરી છે ક્યારેય !

ઓકે મારી માં… પણ હા, જરા મોઢું હસતું રાખજે જેથી લોકોને એમ નાં લાગે કે તને કિડનેપ કરીને લઇ જાઉં છું !

હે હે હે હે … સો સ્વીટ જાનું …. ઓકે એવું નહિ લાગે બસ .. પ્રોમિસ . હું ચહેરો હસતો રાખીશ. કુલ ડીઅર !

જોજે યાર નામાકુલ ના થઇ જાઉં ..!! ચલ આવું અંદર જઈને… અને કોફીશોપમાં જઈ, શાવ્યાને કોલ કરી તન્વીના આ નવા નાટક વિષે કીધું. સામે છેડે એ પણ રેડી થઇ ગઈ.. એના ભાગની ધમાલ કરવા… ઓફ્ફ આ બંને યાર…….. બચ્ચેકી જાન લે કર છોડેગી !

પાછો આવ્યોને મેડમ બોલ્યા : તું યાર દરે છે બહુ ! ચલ ગાડી ચલાવ જલ્દી…

ઓકે મલ્લિકા એ હુસ્ન … આપકા હુકમ સર આંખો પર ! કહી તન્મય કાર જ્વા દીધી એમના ડેસ્ટીનેશન પર. જ્યાં શાવ્યા અગાઉથી જ આવી ગઈ હતી… એના સરપ્રાઈઝ સાથે !

હિમાલયાથી આલ્ફા વન. બંને મોલ વચ્ચે નો રસ્તો નાનો જ હતો.. પરંતુ પબ્લીકની આંખો એટલી ખૂંચતી કે હિમાલયથી કન્યાકુમારી જેટલો લાગી રહ્યો ! આખા રસ્તે લોકો અમારી સામે જોતા ! કેટલાક હસતા, કેટલાક શરમાતા , કેટલાક શંકાથી જોતા ! બે ચાર જણા તો વળી વળી ને જોઈ રહ્યા તન્વીના નાટક ને ! અને તન્વી.. તો બસ એની એજ ટ્રેડમાર્ક સમી વિજયી મુદ્રામાં બિન્દાસ્ત બેસી રહી. આંખે પાટા બાંધી શકે એટલા ભરોસા સાથે…. શી ઈઝ ટોટલી ફોલ ઇન લવ નાઉ ! સમ્પૂર્ણ સમર્પણ.. ન કોઈ પ્રશ્ન.. ન કોઈ શંકા…બસ એજ તન્મય… જાણે કે સર્વસ્વ હતો હવે એના માટે !

આખરે આવી પહોંચ્યા.. કાર પાર્ક કરી શાવ્યાને ગોતી લીધી… અહી પણ પબ્લિક એમની  સામે જ જોતી હતી.. સામે છેડે શાવ્યાએ એવું જ કૈંક કારસ્તાન કરેલું… ત્યાં “કોઈક” આંખે પાટો બાંધીને ઉભેલું એની સાથે..!

શાવ્યનો ઈશારો…. અને બંને “સરપ્રાઈઝ”ને એકબીજાની બિલકુલ સામે લાવીને……………
૧……૨……૩…..ના માર્મિક ઉદાર સાથે…પટ્ટીઓ ખોલી…

આંખ ચોળી ધીમેક થી ખોલી અને…….ખુલતાંની સાથેજ…સામેનું દ્રશ્ય તન્વી માટે સાચ્ચે જ એક સરપ્રાઈઝ હતું ! “ઓહ્હ… ભાઈસા…. થે…??…. અટે ?? !!! ”  એવી તો ગભરાઈ ગઈ.. કે શબ્દો પણ તુટક તુટક નીકળી રહ્યા અને માંડ માંડ આટલું બોલી શકી…! હા, હજી તન્મય ખાસ્સો દુર અને “ભાઈસા” ની પાછળ હતો એટલી એને રાહત હતી. સામે છેડે “ભાઈસા” ના હાલ હવાલ પણ એવા જ હતા ! “લાડો થું ?” એક હળવી ચીસ સાથેના ઉદગારો.. “ભાઈસા” ની મનો:સ્થિતિ સમજવા કાફી હતા !

બે ત્રણ મિનીટ સુધી કોઈ કૈંજ બોલ્યું નહિ.. તન્વીતો નીચું જોઇને જાણે આંખોથી જમીન ખોદી રહી… “ભાઈસા” પણ અવઢવમાં આજુ બાજુ તન્વી થી નજરો ચૂકવી રહ્યા… આખરે….. ” હાં જી … ઈ હૈ …ભાઈસા રી લાડો… મીન્સ “સ્વીટી” મીન્સ “તન્વી”…. ને ઈ હૈ “તન્વી” રા નૈવેધ “ભાઈસા !” શાવ્યા બંને ને ચીડવતા “ઓફીસીયલ ઈન્ટ્રો” કરાવ્યો !

“હા રે… મન ઠા હૈ ઘણી…. શાવી એ સબ થારા નાટક હૈ..!” અણધાર્યા સરપ્રાઈઝ થી ચોંકી ઉઠેલો તન્વીનો એનાથી બે વર્ષ મોટો ભાઈ નૈવેધ… અચાનક બોલી ઉઠ્યો..!

ઓહ્હોઓ ! ભાઈ સા… તો ઈ હૈ આપ રી….”શાવી” !

હવે શર્માંવાનો વારો શાવ્યાનો હતો.. બંને જણા ચોરી પકડાઈ ગઈ હોય એમ…. એકબીજા સામે જોઈ માથું ખંજવાળવા લાગ્યા ! શાવ્યાએ આંખો પણ કાઢી નૈવેધ સામે !

“ખુબ ભાલો.. ભાઈ સા… પર્સ, બેલ્ટ, પેન, પરફ્યુમ.. હેંગ પર “શાવી” જ દેખણ મિલે… ને પુસો તો જવાબ દે પ્રા.. દુબઈથી મંગાઉં છું.. શાવી રી આઈટમ મસ્ત આવે છે..!! હવે ઠા પડી મન્ને કુણ મસ્ત હૈ….. શાવી રી આઈટમ કે ખુદ શાવી..!!” બંને વચ્ચે ખાસ એજ ડીફરન્સ નોહ્તો એટલે તન્વી આમ જ એના ભાઈસાની ખીંચાઈ કરતી રહેતી.. અત્યારે તો વળી એ વિન વિન કન્ડીશનમાં હતી !

છોકરા આમ પણ સ્ત્રીઓ સામે પાંગળા અને વામણા જ રહેવાના.. ભલે ને પછી નૈવેધ હોય કે તન્મય..! તન્વીને મેદાન મારતી અને બાજી હાથ માંથી સરકતી જોઈ…શાવ્યાએ એનો હુકમનો એક્કો ઉતાર્યો… “ઉભી રહે… તારા “કામની તન્મયતા” બતાવું તારા ભાઈસા ને..!” કહી દુર ઉભા રહી આ બધું નાટક જોતા તન્મયને બુમ પાડી પાસે બોલાવ્યો..! “ઈ આપ રા જમાઈ સા… તન્મય શાહ.. ગુજરાતી દેરાવાસી જૈન ..”

તન્વયને જોઈ નૈવેધનો ચહેરો રંગ બદલવા લાગ્યો. “લાડો ? એ કઈ હૈ ?? થું એણને પસંદ કરે ?”

“ઓયે નૈવું… કુલ યાર.. ઈ બધી હેંગ વાતો પસે… પહેલા કૈંક પેટ પૂજા કરીએ… ભૂખ લાગી છે યાર… થારી લુગાઈ ને !” શાવ્યા સાચ્ચેજ એક ગ્રેટ સેન્સ ઓફ માઈન્ડની માલિક હતી… શબ્દોથી નૈવેધ અને આંખોથી તન્વય.. બંનેને કહી દીધું……… “કુલ !”

” બટ શાવી……. લાડો પ્રેમ લગ્ન કરશે ?? એ વાત પોસીબલ જ નથી યાર… ઓકે તન્મય ઈઝ નાઈસ પર્સન બાય લુક… અને તું ઓળખે છે એટલે નેચર વાઈઝ પણ…સારો જ હશે….બટ યાર સ્વીટી એક રી એક છોરી સે આખા ખાનદાનરી… હાઉ કેન ઈટ પોસીબલ ? હજી તો મારે આપણી વાત કરવા રી બાકી વે ! ઘરમાં ટેન્શન થઇ જશે યાર તને તો ખબર છે કેટલા નેરો માઈન્ડ છે.. પપ્પા અને દાદાજી. જમાઈ સા.. આઈ મીન.. તન્મય જી ડોન્ટ માઈન્ડ બટ.. ઇટ્સ ટૂ રિસ્કી ફોર બોથ ઓફ યુ… હું ખુદ મારી વાત નથી કરી શકતો ત્યાં… ” બને એટલી શાલીનતા જબાન પર લાવી, નૈવેધ બોલ્યો..

“ભાઈ સા.. વે માકો પ્રોબ્લેમ વેય.. થે ટેન્શન ના લો ” તન્વી એની તીખાશ પર ઉતરી આવી… આખરે એ પણ એજ ખાનદાનની છોરી ખરીને..! અને બિચારો તન્મય… સરપ્રાઈઝ દેવા ગયો.. ને ખુદ સરપ્રાઈઝ થઇ ગયો ! (એને શાવ્યા-નૈવેધ વિષે બધી જ ખબર હતી )

“ઓયે ભાઈ સા.. ને એમની લાડો સા… કોઈએ કૈંજ કરવાની જરૂર નથી..! ઓલ સેટ બાય મી.. દાદાજી રી પરમીશન લેવાઈ ગી હૈ.. ! અબ કોઈ ટેન્શન હૈ જ કો ની… છોરો (તન્મય) દાદાજીને પસંદ વેય..ને બાકી રી વાતો પસે કરાં.. નાઉ આઈ ફિલ રીઅલી હ્ન્ગ્રી યાર… પ્લીઝ્ઝ્ઝ્ઝ”

“એટલે ?” નૈવેધને કોઈજ ગેડ પડી નહિ.. અલબત્ત ત્રણેય એકમેક સામે જોઈ રહ્યા આશ્ચર્ય થી !

“એટલે એમ… મારા નૈવું… કે મેં દાદાજી જોડે થી પરમીશન લઇ લીધી છે… “તન્વી-તન્મય અને શાવ્યા-નૈવેધ વિષે.. થોડી આનાકાની, રિસામણા – મનામણા પછી માની ગયા છે..! અને હા, માં સા પણ રાજી છે એમના જમાઈ સા વિષે… એમણે જ મને આ બંને ડફોળો તન્વી તન્મયને ફરીથી મેળવવાનું કામ સોંપેલું…! બસ પાપા રી પરમીશન બાકી વે… જેની જવાબદારી માં સા એ લઇ લીધી છે… અને રહી વાત મારી… તો “થારા નૈવુંને ભગાડી જઈશ !” ની ધમકી પછી કઈ માં રાજી ના થાય ! જોકે માં સા ની પહેલી પસંદ હું જ છું પહેલેથી.. એટલે સુધી કે એમને તમારા આઈ મીન આપણા ખાનદાની જવેલર પાસે ચૂડો પણ બનાવડાવી દીધો છે  ! સો.. ઓલ ઈઝ વેલ નાઉ.. & ગેટ સેટ ગો ફોર પિત્ઝા….” ત્રણેયના હાર્ટ બીટ્સ ઓછા કરતું વિધાન શાવ્યાના મુખેથી…હવે કોઈ જ સવાલ રહ્યો નહિ નૈવેધ પાસે..! શાવ્યા છેક ઘરની સુપ્રીમ કોર્ટની પરમીશન લઇ આવેલી ! ઘણું ખરું ટેન્શન ઓછુ થઇ ગયું, અને વાતાવરણ પ્રેમના ઉન્માદથી તરબતર થઇ ચુક્યું…

“સાલ્લી તે ભાઈ સા પર શું જાદુ કર્યું છે બોલ તો ? હી ઇસ લાઈક ક્રેઝી અબાઉટ યુ !” ડગલા માંડતા તન્વી શાવ્યાને ચૂંટલી ખણતા બોલી..!

“લંબી કહાની હૈ… ફિર કિસી દિન.. સુનાયેંગે… & બાય ધ વે… હવે થી ભાભી સા કેહવા રી આદત પાડો લાડોજી..!! ” કહેતા શાવ્યાએ આંખ મીંચકારી..!

“જી ભાભી સા…. અબ તો શાહીબાગ રોજ આના જાના રહેગા … ફુરસત સે સુનેંગે અંજામે બયાન…. શાવ્યા – નૈવેધ કા !” તન્વી બોલી અને સૌ હસી પડ્યા….

ચારેય પેટપુજા માટે ઉપર તરફ વળ્યા અને અચાનક જ તન્મય થી ઉપર જોવાઈ ગયું….. કુદરત એના એના વણકહેવાયેલા “થેંક ગોડ”ના ઉદગારોને સ્વીકૃતિ આપતું હોય એમ… થોડાક છાંટા વરસાવી રહ્યું………..
Image 

~એજ તન્મય..!