જિંદગી….

બળતી બપોરે દાહમાં, શેકાય જિંદગી;
ડામરને રસ્તે જીવતી, ભૂંજાય જિંદગી.

ઝાકળ પડ્યું હતું અહી, થોડું સવારમાં;
ડાઘા વિષે સવાલથી, મુંજાય જિંદગી.

તારા કરે છે આપની, ચર્ચા સભા ભરી;
વાદળ નથી ને તે છતાં, વરસાય જિંદગી.

કોરું આ રણ મને હવે, લાગે છે પોતીકું;
ઝરણાને સ્થાન ઝાંઝવે, ભીંજાય જિંદગી.

રાખ્યા’તા ફૂલ સાચવી, એના મિલન વિષે;
અડચણ ઘણી હતી, ને જો કરમાય જિંદગી.

આખું ય રૂપ એમનું અંકિત કરું ને ત્યાં;
કોરા રહે તુમાર ને, વંચાય જિંદગી.

મૃત્યુ પછી જ આવતા અહેવાલ શે બનું?
જીવતી છબી મરણ બની, ચીતરાય જિંદગી.

~એજ તન્મય..!

(June 4, 2013)

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s