પ્લીઝ વોટ…. :)

મારે ૨૪ કલ્લાક વીજળી પાણીની સગવડ જોઈએ. રસ્તા એકદમ સાફ સુથરા અને નિયોન લાઈટ્સથી ઝળહળતા જોઈએ. સુવિધા સંપ્પન્ન બાગ બગીચા, તળાવો કે રીવર ફ્રન્ટ જેવા ફ્રી માં ફરી શકાય એવા જાહેર સ્થળો જોઈએ. સરકારી સ્કુલ કોલેજોની સ્થિતિ ઇન્ટરનેશનલ હોવી જોઈએ. અત્યાધુનિક અને છેલ્લામાં છેલ્લી અપડેટ્સ વાળી હોસ્પિટલ જોઈએ. આર્થિક સામાજિક ધાર્મિક દરેકે દરેક ક્ષેત્રે પાવર પેક્ડ સલામતી જોઈએ. ટૂંકમાં તકલ્ફ વગરની લાઈફ જોઈએ.. પણ પણ પણ.. વોટ નથ દેવો ! વોટીંગ કરતા તો મારી ઊંઘ અને રજા મહત્વની અને વ્હાલી છે. ચ્યા માઈલા.. કાઈ બોલત રે ! ખ્રિસ્તી સંત જ્હોન કહે છે , “માણસ માટે રજાનો દિવસ ઘડાયો છે. રાજાના દિવસ માટે માણસ નહિ !”

ચાલો આવા કેટલાક નાગરિકોની ઈલ્લોજીકલ દલીલોનો લોજીકલ જવાબો… “મારા એક વોટ ન આપવાથી શું ફેર પડશે?” આમ તો આ વાહિયાત દલીલનો જવાબ એક જ વાક્યમાં આપી શકાય… પેલી ફેમસ અકબર બીરબલ વાળી વાર્તાનો બોધ : “બુંદ સે ગઈ વો હોજ સે નહિ આયેગી!” પણ તમે તો ઉદાહરણોથી જ માનવા ટેવાયેલા ને! સો.. હિઅર ઇટ ઈઝ… કેટલાક ઉદાહરણો ઓછા માર્જીન વડે હારનાર ઉમેદવારોના..

સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલ પોતાની જિંદગીની પ્રથમ ચૂંટણી (૧૯૧૭માં અમદાવાદ શહેરના સ્વચ્છતા વિભાગના અધીકારી તરીકે) માત્ર એક મતથી જીત્યા હતા !

૧૯૯૯ માં પાર્લામેન્ટમાં અટલ બિહારી વાજપેઇની સરકાર માત્ર એક મતથી પડી ગઇ હતી. તેમની સામે અવિશ્વાસનાં પ્રસ્તાવમાં ૨૭૦ મત પડયા જ્યારે એ પ્રસ્તાવની સામે ૨૬૯ મત પડયા.

૧૧મિ લોકસભામાં વડોદરા બેઠક સત્યજીત ગાયકવાડે માત્ર ૧૭ વોટ થી ભાજપ પાસેથી આંચકી લીધેલી.

૨૦૧૨ વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં સોજિત્રાના કોંગ્રેસના ઉમેદવાર પૂનમભાઈ પરમાર ભાજપના વિપુલભાઈ પટેલથી માત્ર ૧૬ર મતે જીત્યા હતા. જે તમામ સરકારી કર્મચારીઓના બેલેટ પેપર વાળા વોટ હતા. (મત ગણતરીમાં બંને સરખા હતા!) કલોલના કોંગ્રેસના ઉમેદવાર બળદેવજી ઠાકોરે ભાજપના ઉમેદવાર ડૉ.અતુલભાઈ પટેલને ૩૪૩ મતે તો કાંકરેજના કોંગ્રેસના ઉમેદવાર ધારશીભાઈ ખાનપુરાએ તેમના ભાજપના નજિકના હરિફને ૬૦૦ મતે તથા ભાજપના આણંદના ઉમેદવાર દિલીપભાઈ પટેલે તેમના હરિફને ૯૮૭ મતે પરાજય આપ્યો. એજ રીતે ૨૦૦૭ વિધાનસભાની ચુત્નીમાં જાડેજા બ્રિજરાજસિંહ જામજોધપુરથી ૧૭ અને પટેલ હીરાભાઇ લુણાવાડાથી ૮૪ થી જીત્યા હતા. ૧૯૮પ ગોઝારિયા કોંગ્રેસના હરિભાઇ શુકલ સામે ભાજપના મંગળદાસ ૨પ૦ મતે હાર્યા હતાં.

યાદી લંબાઈ શકે છે. આતો ઝટ હાથવગા જાજી ખણખોદ વગર હાથ લાગ્યા એટલા જ છે. આ લોકો નાગરિકોની આવી ઉદાસીનતા ને લીધે જ હારેલા. આથી તમને તમારા મતનું મહત્વ સમજવું જોઈએ. વધુમાં આ લોકોને એમના પક્ષના અન્ય ઉમેદવારની સરસાઈ કોઈ કામે લાગવાની નોહતી. (સલમાને કરી એવી ફિલ્મો ઘણાય પરણિત અભિનેતાઓ કરી શકે… કરી ચુક્યા છે! એટલે આ ઉદાહરણો વધુ ગ્રાહ્ય છે.)

હું ટેક્ષ ભૂરું છું, ટ્રાફિક સુધરાઈ કે અન્ય જાહેર સંસ્થાઓના નિયમો પાળું છું. એ નાતે નાગરિકતાની ફરજ બજાઉં છું. એટલે વોટીંગ માટે સમય ન આપું તો શું ફેર પડશે? …. વધુ એક આંખે હાથ રાખી સુરજના અસ્વીકાર જેવી વાત! ભાઈ ટેક્ષ તું જે કમાય છે, એ પછી તારા (સાચા ખોટા) ખર્ચા, તારી સગવડો (ઘર, ગાડી વગેરેની લોનના વ્યાજથી માંડી, ભિન્ન પ્રકારે લેવાતી સબસીડી બધું જ) તારું ભવિષ્ય ફીનાસીય્લી સ્ટ્રોંગ રહે એ માટે કરતા ઈન્વેસ્ટમેંનટસ (જે બેઝીકલી ટેક્ષ બચાવવા માટે જ કરાતા હોય છે!) વગેરે વગેરે વગેરે સેટિંગ કર્યા પછી ચૂકવતો હોય છે. પેટ ભરાઈ ગયા પછી વધેલું ભિખારીને આપી આત્મસ્ન્તોશ પામે એ રીતે.

અને ટ્રાફિક… ફોલો નહિ કરો તો દંડ ભરવો પડશે. (જે પાછો ટેક્ષમાં બાદ નહિ મળે!) અન્યોને અડચણ થશો તો ક્યારેક ઘર્ષણ પણ થશે.. એ બધું ટાળવા. વિદેશ કમાવા ફરવા જાઓ ત્યારે ટેક્ષ અને ટ્રાફિક ફોલો કરો છો ને ? તકલીફ પડે તોય… એમની સિસ્ટમનો વાંક નથી કાઢતા. ક મને ય ફોલો કરવી પડે છે. જસ્ટ બીકોઝ ઓફ યુ આર નોટ અ સીટીઝન ઓફ ધેટ કન્ટ્રી…  મતાધિકાર એક ઉદાહરણીય ફર્ક છે એને એ રહેવો જ જોઈએ…

હવે સમજાયું, “જો વોટ નહિ આપો તો સિસ્ટમને ભાંડવાનો હક નથી?” તે ? મારે તો આ એક જ લીટી લખવી હતી………. જે સમજાવવા આટલું બધું લખવું પડ્યું..! મતદાનની તારીખ ખાસ્સા સમય અગાઉથી નક્કી થયેલ હોય છે. અનિવાર્ય સંજોગો સિવાય મતદાન ટાળવું અપરાધ લેખાશે. ખોટા અને મહત્વાકાંક્ષી માણસના હાથમાં સત્તા આવવાથી શું થઇ શકે?? મહાભારતનું નબળું તો નબળું પણ ટેલીકાસ્ટ ચાલુ છે!

~એજ તો..!

જય હિન્દ…. પ્લીઝ પ્લીઝ પ્લીઝ પ્લીઝ પ્લીઝ વોટ 🙂

હા, દીકરી મારી મોટ્ટી થઇ છે ……..

મોમ્મ્મ્મમ્મ્મ…હું ઉઠી ગઈ.
હા, હવે ૬.૩૦ની બુમનો
સુર બદલાઈ ગયો છે !
સાથે સાથે ઘણું ખરું બદલાઈ ગયું છે…

અગાઉ ગરમ પાણી કાઢવું પડતું
હવે માત્ર ગરમ કરવાનું છે.
પહેલા લેસ બાંધવી પડતી
હવે માત્ર શુઝ ગોતવાના છે.
પહેલા દૂધ પીવડાવવું પડતું
હવે માત્ર લંચ પેક કરવાનું છે.
કારણ કે
હા, દીકરી મારી મોટ્ટી થઇ છે ……..

સાથે હું પણ.. અને જવાબદારી પણ!
પહેલા માત્ર શારીરિક ઊઠવાનું હતું..
હવે દિમાગથી સજાગ થવાનું છે!

એને વાળમાં વધુ તેલ ગમતું નથી…
એ તેલની ચીકાશનો પર્યાય શોધવાનો છે.
દર ત્રણ મહીને યુનિફોર્મ ચેન્જ કરવાના ? હાસ્તો
સ્કુલ ફ્રોક ક્યારે ઊંચું પડશે એ જોવાનું છે.
એની વાતોમાં વર્તાવમાં ગેલ ગમ્મત ચાલશે..
ઉદ્ધતાઈ તોછડાઈ ન આવે એ જોવાનું છે.
ફ્રેન્ડસ કેટલા છે કે કેટલી છે …… વાંધો નથી.
કેવા છે એનું ધ્યાન રાખવાનું છે.

યેસ્સ.. ને આ બધ્ધું પાછુ એની જાણ બહાર કરવાનું છે…
કારણ કે…
હા, દીકરી મારી મોટ્ટી થઇ છે ……..

~એજ તન્વય..!

હું કોણ?

હું..
નિહારિકા..
ઉપાધ્યાય કે દવે..
શું ફેર પડે છે?
એવું કેમ હોય છે કાયમ સ્ત્રી જ બદલે?
ઘર, સ્થળ, સંબંધો, બોલી, પરિધાન, રસોઈ..
અરે એની અટક સુધ્ધા??
શું મારું કોઈ વજૂદ કોઈ સ્ટેટ્સ ખરું?
એઝ અ લેડી…?
મને મન ફાવે તેમ ગમ્મે ત્યાં જોડી દેવાની?
ભીંડા જેવા ભીંડા સાથે ??
લેડીઝ ફિંગર !
કોઈ આકારથી લાગે છે એ મારી આંગળી જેવો?!
કોણ કહે છે જમાનો બદલાયો છે.
કોઈ પણ સજીવ
ત્યારે જ બદલાય જયારે એ ખુદ બદલવા માંગે!
એટલીસ્ટ મારે નથી બદલાવું..
હું જે છું તે… સ્વીકારો નહિ તો ચાલતી પકડો…
બસ હવે તો આજથી હું….
માત્રને માત્ર..
નિહારિકા…

~એજ તન્વય..!

ત્રિનેત્ર !

કોઈક વાર
એક આંખને સારું ગમે છે…
બીજીને સાચું!
કદીક એનાથી ઉલટું
પણ હોય છે..
સારું એટલે કદાચ ગમતું…
પણ સાચું એટલે?
એ તો ચોક્કસ પણે ગમતું !
જે ખોટું પણ હોઈ શકે..
તો વાસ્તવિકતા શું?
કોણ કહેશે?
કોઈ નહિ… જાતે જ ગોતવી પડશે…
દ્વેતના ચક્કરમાંથી
છૂટશું… ત્યારે સમજાશે….
ત્રિનેત્ર !

~એજ તન્વય..!

આઈ કાન્ટ……………

શું થયું પાછુ ?
કહ્યુંને…
કવિતા નથી ફાવતી યાર.
હું તો છું સાવ સીધો સાદો..
એકાઉન્ટનો માણસ !
કવિતા ફવિતા ક્યાં કદી પલ્લે પડે મને !
અહી તો “દો દુની ચાર” વાળી વાત કર…
તો કૈંક વાત બને !
ઈમોશનલ નહિ પ્રેક્ટીકલ બન..
તો કૈંક વાત બને !
પ્રેમમાં કળા હોવી જોઈએ.
એટલે કલાકાર જ પ્રેમ કરી શકે?
સીધા સદા માણસને પ્રેમનો અધિકાર જ નથી ?
ઉસ્કા પ્યાર પ્યાર હમારા પ્યાર શાલીમાર?
નથી મારી પાસે… વૈચારિક સુઘડતા..
નથી શબ્દોની ભરમાળ…
નથી હોતા મારા વિચારો… અલોકિક..
નથી હોતા મારા પ્રયાસો એક્સ્ટ્રા ઓર્ડીનરી…
એથી શું થયું ?
આઈ ડોન્ટ… લવ યુ….?
કે પછી આઈ કાન્ટ……………

~એજ તન્વય..!

કોને ખબર..??!!

પાનખરની પસ્તી કરી દઉં
વસંતને ખીલે બાંધી દઉં
ચાંદને ગુન્દરે ચોડી દઉં
કીલીમાંન્જારોને પાદરે જડી દઉં..
એક માત્ર તું રિસાઈ એમાં
સૃષ્ટિની આવી અવઢેલના થઇ ગઈ જો !
કેમ ?? આમ અચાનક ?
ધરપત જ નથી ને !
અધીરાઈ તો સમયની
હરેક ક્ષણ જેવી છે મને!
એક પતે નહિને બીજી હાજર…
કોકે કહ્યું પણ ખરું
ધરપત રાખ બાપલીયા
અલ્યા એકાદ ક્ષણ વીતવા તો દે…
સોડા બોટલના ઉભરા ય શાંત થાય છે
આજ રૂઠી છે તે કાલ માની પણ જશે!
જોકે આમ તો વાત સાચી….
રીસાવાની “આદત” નથી…
ને મનાવવાની આવડત નથી…
પેટ દુખે ને સાલું માથું કુટાય છે!
એમ ને એમ દ્વેત ફંટાય છે!
એક સેકન્ડ માટે જ તું રિસાઈ…
અને બીજી ક્ષણે તો માની પણ ગઈ!
છતાં…
એ બે પળ વચ્ચે વીતેલી સદીઓ
ગોતવામાં…
કેટલા આયખા વીતશે…..
કોને ખબર..??!!

~એજ તન્વય..!

અંગુઠો….

કેટલી અને કેવી?
સતત અને સખત…
આજીજીઓ..અને મનામણા..
લાજ આવે એટલી
રડી રડીને લળી લળીને
કરેલી વિનંતીઓ..
બધી જ નિષ્ફળ ?
તે થાય જ ને.. ફળની આશા
શું કામ રાખે છે બકા!
સાફ દિમાગ અને શૂન્ય
હ્રદય રાખી બસ..
આંખ બંધ કરી જોઈ લે એને…
ખબર પડી જશે સઘળી..
પણ ના.. હું તો માણસ ખરો ને!
મારે મન આજેય……
હથેળી કરતા “અંગુઠો”
વધુ મહત્વનો !

~એજ તન્વય..!